១. ផែនការសិក្សារបស់សិស្ស
គ្រូ: សុខា! ហេតុអ្វីបានជាអ្នកធ្វើលំហាត់មិនទាន់រួច? អ្នកត្រូវតែរៀនតាំងចិត្តហើយរៀបចំផែនការសិក្សា!
សុខា: ច៎ាសអ្នកគ្រូ! ខ្ញុំតាំងចិត្តហើយ! ខ្ញុំបានរៀបចំផែនការតាំងពីយប់មិញ!
គ្រូ: ល្អ! តើផែនការរបស់អ្នកមានអ្វីខ្លះ?
សុខា: ផែនការរបស់ខ្ញុំគឺ៖
១. មើលទូរទស្សន៍រហូតដល់ម៉ោង ១០ យប់។
២. ចូលដេកដើម្បីទទួលបានថាមពលពេញលេញ។
៣. ភ្ញាក់ពីដំណេកនៅម៉ោង ៤ ភ្លឺ (ជាពេលដែលមនុស្សគ្រប់គ្នាគេងលក់អស់)។
៤. ធ្វើលំហាត់ទាំងអស់ក្នុងភាពស្ងាត់ស្ងៀម!
៥. (លុបចោល) ខ្ញុំបានភ្ញាក់ពីដំណេកនៅម៉ោង ៦ ព្រឹកវិញ!ដូច្នេះផែនការរបស់ខ្ញុំត្រូវបានពន្យារពេលដល់យប់នេះម្តងទៀត!
២. ការយកឈ្នះលើភាពខ្ជិល
កូន (ត្អូញត្អែរទៅឳពុក): ប៉ា! ខ្ញុំមានបញ្ហាធ្ងន់ធ្ងរ! ខ្ញុំចង់រៀនតែពេលខ្ញុំអង្គុយលើតុខ្ញុំតែងតែមានអារម្មណ៍ចង់គេងលក់ឬចង់លេងទូរស័ព្ទរហូត!
ឳពុក: កូន! នេះជាសញ្ញាថាអ្នកមានភាពវៃឆ្លាតខ្ពស់!
កូន: (ភ្ញាក់ផ្អើល) ពិតមែនឬប៉ា? ម៉េចក៏អញ្ចឹង?
ឳពុក: ព្រោះខួរក្បាលរបស់កូនកំពុងតែព្យាយាមគេចវេសពីការងារដែលវាគិតថាងាយស្រួលពេកឬគួរឱ្យធុញពេក!
កូន: ចុះខ្ញុំគួរធ្វើដូចម្តេច?
ឳពុក: កូនត្រូវតែបញ្ឆោតវា! និយាយជាមួយខួរក្បាលរបស់កូនថា៖ "ខ្ញុំគ្រាន់តែអាន១ ទំព័រទេ! មិនអីទេ!" នៅពេលដែលខួរក្បាលចាប់ផ្តើមដឹងថាការងារនោះពិបាកនិងគួរឱ្យធុញវាចាប់ផ្តើមតាំងចិត្តធ្វើវាដោយខ្លួនឯង! (ឬយ៉ាងហោចណាស់ក៏ធ្វើបាន ១ ទំព័រដែរ!)
អត្ថបទ៖ ជួន សុធា
