កាលពីព្រេងនាយមានកញ្ជ្រោងមួយក្បាលកំពុងឃ្លានខ្លាំងណាស់ វាបានឃើញទំពាំងបាយជូរមួយចង្កោមធំនៅលើដើមឈើមួយ វាលោតព្យាយាមចាប់តែលោតមិនដល់។
បន្ទាប់ពីលោតអស់ជាច្រើនដងរហូតដល់ហត់កញ្ជ្រោងក៏ឈប់ វានិយាយទៅកាន់ខ្លួនឯងថា៖ "អូខេ! ទំពាំងបាយជូរទាំងនេះ... វាច្បាស់ជាជូរហើយ! ខ្ញុំមិនបាច់ខំលោតទៀតទេ!"
ពេលដែលវាដើរចេញទៅស្រាប់តែមានទន្សាយតូចមួយក្បាលដើរមកដល់ទន្សាយឃើញទំពាំងបាយជូរក៏និយាយថា៖ "អីយ៉ា! ខ្ញុំលោតមិនដល់ទេ! តែខ្ញុំអាចទៅរកជណ្តើរបាន!"
ទន្សាយក៏រត់ទៅរកឈើក្បែរនោះហើយយកមកតគ្នាធ្វើជាជណ្តើរតូចមួយ វាឡើងជណ្តើរហើយបានស៊ីទំពាំងបាយជូរនោះយ៉ាងឆ្ងាញ់។
កញ្ជ្រោងដែលលួចមើលពីចម្ងាយនិយាយតែក្នុងចិត្តថា៖ "ហ្អើយ! តាមពិតវាផ្អែមសោះ! តែខ្ញុំមិនមែនជាប្រភេទសត្វដែលប្រើឧបករណ៍ (Tools) ទេ! ខ្ញុំជាសត្វដែលពឹងលើតែកម្លាំងលោតរបស់ខ្លួនឯង!" រួចក៏បន្តដើរទាំងស្រេកឃ្លាន។
អត្ថបទ៖ ជួន សុធា
